şiii

O kadar çok kitap okudum ki, hiç elimden düşürmedim hatta! Dante'nin Cennet ve Cehennem tasvirlerini öğrendim, İnferno'ya göndermeler okudum. Bir sürü kısa öykü birikti kafamda ve farkettim ki ben ne kadar çok okursam o kadar çok susmayı öğreniyorum. Okudukça konuştuklarımı paylaşmak istemiyorum hepsi bana kalsın, hepsini içime hapsediyim istiyorum. Çocuklarla oyun oynarken onlara kitabı kucağına alıp "benimm" demesini öğretiyorum. "Konusu ne okuduğunuz kitabın" diye sorduklarında kitlenip kalıyorum. Utanıp, sıkılmalar başlıyo bende hiç kimsenin, hiç bir sorunun karşısında şaşırmadığım kadar şaşırıyorum. Anlatmak istemiyorum kitaplarımı işte o yüzden de konuşmuyorum.

Bu arada ben konuşmayı bıraktım, geveze diilim artık oturup dinlemeyi daha çok seviyorum.
Denizin karşısında oturdum bir kaç gündür, baktım değişen renklerine, sakinliğine...
Ah bir şişe rakı açasım geldi, yazı yazma isteği doldu içime, işte şimdi şiir yazmam gerek ya da aşkım depreşti gibi cümleler kurmadım hiç anlamam ki rakı içmekten, denize karşı yazı yazmaktan ya da şiirler döktürmekten ayrıca ben şiir sevmem! Herkes, aman geçtim bir denizin karşısına rakı açtım, kavunumu koydum, yarime şarkılar söyledim diye ben yapmadım, yapamam ki zaten dedim ya anlamam

Denize bakıp sadece hep en dibinde ne var diye merak ettim, deniz kızları var mı benim gibi saçları upuzun ama benim düşündüğüm deniz kızlarının ayakları öyle balık şeklinde falan diil baya güzeller,güzel kadınlar, güzel erkekler ve hepsinin saçları belinin aşağısında ve mesela ben suya girdiğimde saçlarım dümdüz ıslak hiç havalı diil simsiyah perde gibi ama onların ki hep havalı hep dalga dalga, hatta onlar saçlarıyla nefes alıyolar saçlarını kestin mi gidiyor tüm canlılıkları, hayata veda ediyolar onlarda, suyun içinde bildiklerine, sevdiklerine...

Benim düşündüklerim bunlar işte suya baktığımda, kendmi de o dünyada düşünüyorum ama kafamda camdan baloncuk var, sonuçta ben onlar gibi değilim. Belki rüyalarımda olabilirim ama ne var yani deniz kızı olmak çok mu zor! Hani istediğimiz her şeyi yapabilirdik hıh!
Rüyalar demişken, beni rüyamda rahat bırakmazan kurtulamam...

Ne Kadar!

Dün bana biri "Ne kadar güzelsin" dedi.

Ne kadar dedim

25tl dedi

Aldım, giyindim, beğenmedim, çıkardım.

Ne kadar tatlısın dedi.

Ne kadar? dedim

50tl dedi

Onu da alıp giyindim, sevmedim, çıkardım.

Ne kadar iyisin dedi.

Yanına gidip oturdum. Elini tuttum, senin bana olduğun kadar iyiyim dedim.

Güldü, ben de onu öptüm.

Bu kadar!

şii

Sabah kalktığımda sivilcemle konuştum. Niye çıktın yine, ne arıyosun burda dedim. Senin yüzünden hep beni çağırıyosun, geldiğimde de kızıyosun dedi.

-Napıcaz anlaşamıyoruz seninle, seni sevmiyorum yüzümde,vücudumda...

o da sana bir tüyo vericem dedi.

-Kentucky yeme artık, mayonezi de artık çıkarmalısın hayatından
- Benden başka bi şey iste, lütfen!
- Karar senin yoksa ben hayatına tekrar tekrar girmeye, seni üzmeye, sevmediğin süprizler yapmaya devam edicem

Sinirlendim, iyi be yemiycem!

...

Küçükken De'yle aramdaki yaş farkını hesaplamaya çalışırdım sürekli işte o şu yaşa gelince ben bu yaşta olucam, o şöyle ounca ben böyle olucam diye bugün baktım o hesaplamaları yaptığım tarihlerin sonuna gelmişim hep o 18 olduğunda ben 27 olucam der ooo çok büyük yaş o olm ben o yaşa gelene kadar diyip gerisini hesaplamayı bırakırdım. Bu sabah farkına vardım ki o yaştayım çok büyüdüm be dedim kendi kendime sonra De'ye baktım o daha büyük gözüküyo benden kıs kıs güldüm ama herkes onu benim abim zannediyo heheh ben daha küçüğüm dedim. Evet hala 10 yaşındayım ne var?

Gü'yle tatile gidicez.Bakalım birbirimizin saçını yolar mıyız sonunda, daha şimdiden cam kenarı benim savaşını vermeye başladık. Tatilden sağ salim dönmeyi umuyorum.(lütfen) Geçen sene orayı bıraktığım zamanı düşündüm pek hoş diildi oraya kaçarcasına, koşa koşa gitmiştim. Lütfen, lütfen hemen orada ailenin kalkanları arasına girmeliyim diye yol şeritlerine dua ederek yapmıştım yolculuğumu şimdi ise...

Gitmeye ihtiyacım var evet ama zorunluluk diil hatta bavuluma birini sığdırıp onu dolapta besleyebilsem götürmek istediğim bile var!

Sabah sevgilim Optimus Prime'la ilgili şaka yaptı. Ne kadar sevdim!

sıra!

Dün gece yine Optimus Prime'la buluştuk bana "Seni Seviyorum" dedi!

Sıraya geç dedim.

Bu güzel bi çatlak mesela!

çatlak!

Bu sabah çatlak çatlak uyandım. Sesim çatlak, başım çatlak, kaşım, gözüm her yerim. Oysaki dün gece Transformes'ı seyrederken ne kadar heycanlıydım, Optimus Prime' a da aşık oldum galiba ondan olabilir.

Ama sabah çok çatlaktım hayır kafadan diil ki hiç diilimdir. Ben çatlağım diyen insanlarıda anlamam mesela ben çok normalimdir. Verdiğim tepkiler çok normaldir, kız gibi kırıtırım mesela ya da trip atarım böyle istediğim bi şey olmayınca dudak bükerim alt dudak diil ama üst ördeğe benziyosun diye ondan söylerler çünkü istediklerim çoğu zaman olmaz oda hep öyle sarkık durur.
Gelirken bi şarkıda "she's my lover, she's my friend" diyodu. Bende öyleyim galiba ama hangisinin bittiği yerde hangisi başlıyo anlamıyorum mesela, yolda yürürken, evde maç seyrederken, yemek yerken arkadaşım (normalde buralarda sevgili olunur evdesin ya ya da yolda el ele göz göze gezersin ya) sergi gezerken, aile yanında, onun erkeklerinin arasında sevgiliyim (buralarda da arkadaş olunur mesela aile anlamasın, sergi geziyoruz şurda dur bi öpme olur mesela) bir de şarkıda sonra "because of you" dedi benim kafam karışık olduğundan yani aslında bunlar ben olduğum için birbirine karışıyo ya da ben şaşkınım zaten hep öyleydim. Ama normalim söyledim. Tabi böyle olmasına şikayet edildiğinden dem vurulmuyo burda süpriz ya işte ne olduğu belli olmuyo ama bence ben hep sevgili olmalıyım arkadaşlarımında, aileminde, sevgiliminde sevgilisi olmalıyım hep o ağdalı şiirlerde yazılan sevgili gibi hep bi sevilen, özen gösterilen, kaşına gözüne değer biçilemeyen...

İşte çatlak uyandım dedim ya o yüzden oldu. Bunlar o yüzden çıkıyo şimdi yüzüm çatlamış mesela kurumuş, krem sürüyorum sabahtan beri ama yeterli gelmiyo bana, istediğim gibi yumuşamıyo sanki, onun dokunması lazım galiba sonrada ne kadar yumuşak demeli o zaman inanırım heralde aa evet yumuşamış derim. Bir de bir yerde çatlak var ama yok o bu sabah olmadı çoktan olmuş çok çok uzun zaman önce olmuş binadaki çatlak gibi ama tekrar bir deprem olana kadar onun orada olduğunu bilip hiç bir şey yapmamak gibi deprem olduğundaysa başına yıkıldığında evin, aa ama zaten çatlamıştı demek gibi yeniden yıkıp yenden yapmalı ama şimdi kim uğraşıcak önümüzdeki depremlere bakalım biz...

Bir de hala yemek yemedim. Şu an bunu bilse bana kızacak en az 5 kişi tanıyorum. Komşumuz Murat'ta dahil buna, baktı ki bugün çatlamışım Nutella getiriyimmi onunla kapatırız dedi yok Nutella diil bol bol güneş, arkadaş, kıkırdama, öpüşme lazım bu çatlağa ona söylemedim tabi ben biliyorum bunları hepsini her şeyi bildiğim gibi...